Leef Lezers lounge Persoonlijk

Ik wilde mijn rijke vriend bijbenen en nu zit ik aan de grond

Het eerlijke verhaal van Carola


In 2014 studeerde ik af in marketing en had een relatie met Hans, een student met rijke ouders. We waren smoorverliefd en compleet gelukkig met elkaar. Na zijn afstuderen kon hij in het bedrijf van zijn vader werken en ik startte op hetzelfde moment bij een groot bedrijf. Hij haatte zijn werk, maar ik vermoed dat hij niet eens wist wat hij eigenlijk wel wilde.

2015

In de herfst van 2015 woonden we samen in een appartement dat van zijn ouders was en waar we geen huur en energie voor hoefden te betalen. Ik kon dus feitelijk elke euro van mijn salaris sparen, maar dat deed ik natuurlijk niet. We gingen heel vaak uit, op reis zodra dat kon en konden gewoon duizend euro in een weekend spenderen als we daar zin in hadden. We hebben bijvoorbeeld eens €2500,00 in een impulsief weekend op Kreta uitgegeven. Vrijdag vertrekken en maandag gewoon ziek melden. We betaalden ieders de helft van dit soort uitspattingen, dat dan weer wel.

Ik kreeg het gevoel dat geld niets voorstelde. Ik kon doen wat ik wilde en wat ik wilde was zijn manier van leven  kopiëren en bijbenen.  De hele tijd wist ik ergens dat we zouden gaan trouwen en dat alles dan op de een of andere manier geregeld zou worden, ook door zijn ouders. Hij was enig  kind en alles zou  voor hem geregeld worden bij leven, voor hem zijn na overlijden.

Carola

2016

In juli van 2016 vroeg Hans me met hem te verhuizen naar een stad waar zijn vaders bedrijf een hogere functie voor hem had en ik dacht dat een aanzoek snel zou volgen. Enthousiast nam ik ontslag bij mijn leuke baan en volgde hem. Het voelde als een droom. Hij was duidelijk gelukkiger in zijn nieuwe baan met meer verantwoordelijkheden en we groeiden naar elkaar toe. Ik vond een baan als lerares, die tijdelijk zou zijn tot ik de baan zou vinden die in lijn stond met mijn vorige werkgever.

In oktober van 2016 stortte mijn wereld in. Hans belde me op mijn werk en vroeg of ik na het werk naar een restaurantje in de buurt wilde komen. Hij klonk wat nerveus. Ik dacht heel naïef dat hij een aanzoek zou gaan doen en werd op slag ook nerveus. Toen ik het restaurant in liep en zijn gezicht zag, wist ik meteen dat er helemaal geen goed nieuws zou zijn die avond. Op het moment dat ik ging zitten, viel hij met de deur in huis: hij was verliefd op zijn ex van de middelbare school en of ik zo snel mogelijk andere woonruimte kon zoeken en vertrekken!

Het hele tafereel ga ik hier niet beschrijven, ik denk dat iedereen wel weet hoe zo’n einde-relatie-gesprek in een restaurant eruit ziet en welke gevoelens daarbij bovenkomen.
Binnen een week was ik vertrokken. Hij heeft wel de verhuiskosten betaald, dat dan weer wel.
Het werd net zo snel duidelijk dat van mijn bankrekening en het salaris dat ik op dat moment verdiende, ik niet in die grote stad kon blijven wonen. Daarbij kende ik alleen mensen van zijn kant en had ik zelf nog niet veel mensen leren kennen.

Terug naar huis

Ik belde mijn ouders, nam weer ontslag en verhuisde naar mijn geboorteplaats. In mijn oude kamer bij mijn ouders.  De eerste twee maanden zeker heb ik de ogen uit mijn kop gejankt. Na veel gesprekken met mijn ouders en vriendinnen ging ik Hans zien voor wie hij echt was en niet wie ik hem gemaakt had in mijn hoofd.
Natuurlijk was het mijn eigen schuld dat ik mijn geld over de balk heb gegooid, maar hij gaf mij het gevoel dat ik dat moest doen om aantrekkelijk voor hem te blijven. Hij stak ook vaak de draak met mijn arme afkomst door kleine steken onder water of ronduit irritaties als het daar op kwam. En dat zorgde ervoor dat ik niet achter wilde blijven in  ons uitgave patroon.

Het belangrijkste besef tijdens mijn helingsproces was het accepteren dat ik mijn complete vrijheid had opgegeven voor iemand die zich nog helemaal niet aan mij gebonden had, emotioneel of praktisch, zoals in een samenlevingsvorm normaal zou moeten zijn.

Alles anders

Ik geloof nog steeds in de liefde. Alleen zal ik mezelf nooit meer in een onzekere positie brengen waarin ik mijn zelfstandigheid opgeef om geaccepteerd te worden door de ander. Nooit zal ik nog met een lege bankrekening en wat spullen op elk gegeven moment de deur worden gewezen en in alle haast moeten verkassen.

Ik start opnieuw en dit keer doe ik het goed.

Liefs, Carola

You Might Also Like

10 Comments

  • Reply Jan Aandelen 13 oktober 2017 at 23:41

    Waarom zou je je rijke vriend bij willen benen. Laat hem gewoon van je houden om wat je bent en niet om een illusie zoals geld. Geld is niet belangrijk.

  • Reply Janet 26 september 2017 at 19:56

    Poeh, niet leuk om te lezen maar een goed leermoment geweest. En in een restaurant uitmaken… bijzonder!
    Janet onlangs geplaatst…Traveldiary HamburgMy Profile

    • Reply Budget Diva Magazine 28 september 2017 at 14:39

      Ja, ook zoiets, he? Ze dacht echt dat het een romantisch dineetje zou worden. Ik weet niet wat ik op zo’n moment had gedaan, maar veel goeds zou het niet zijn geweest..

  • Reply Nicole Orriëns 26 september 2017 at 09:15

    Je klinkt heel krachtig en een stuk wijzer!
    Nicole Orriëns onlangs geplaatst…Hoe kun je je trap weer mooi maken?My Profile

  • Reply Dhini 26 september 2017 at 08:44

    Heel vervelend wat er is gebeurd maar wat knap dat je zo openhartig wil vertellen. Volgens je gevoel. Op naar nieuw start

  • Reply Laura 25 september 2017 at 22:28

    Amai, wat een straf verhaal zeg. Mooi dat je dat zo openhartig wil vertellen. Ik hoop dat je in de toekomst een betere partner leert kennen waarmee je kan binden!

  • Reply Sofie 25 september 2017 at 18:30

    Ik vind het een heel goed en openhartig verhaal, al is het natuurlijk wel heel vervelend wat er is gebeurd. Bedankt voor het delen.

  • Reply Daphne 25 september 2017 at 17:36

    Dankjewel, Carola voor je openhartige verhaal! Vooral dit stukje:

    ‘Het belangrijkste besef tijdens mijn helingsproces was het accepteren dat ik mijn complete vrijheid had opgegeven voor iemand die zich nog helemaal niet aan mij gebonden had, emotioneel of praktisch, zoals in een samenlevingsvorm normaal zou moeten zijn.’

    Had ik zo geschreven kunnen hebben. Proost op jouw nieuwe leven!

  • Reply Corine 25 september 2017 at 16:04

    Liefde maakt blind en aldoende leert men. Lekkere dooddoeners maar het is wel zo 🙂 Ik zal het netjes houden: wat een hork om het in een restaurant je zo aan de kant te zetten. Aan de andere kant zit er een positieve zijde aan: daar ben je vanaf! Vanaf nu je gevoel volgen en op naar een gelijkwaardige liefde/relatie!

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge

    Altijd de fijnste tips ontvangen?


    ©Budget Diva Magazine 2018